واژه زيرساخت (Infrastructure) از جمله واژه هائی است که در موارد متعددی بخدمت گرفته شده و دارای معانی متفاوتی است. واژه فوق اغلب برای تشريح مراحل نصب، آماده سازی خدمات و امکانات مربوطه در زمينه يک عمليات خاص نظير جاده ها، سيستم های ارتباطی، خطوط ارتباطی برق و ... بکار گرفته می شود. در اغلب واژه نامه ها برای واژه فوق تعريفی مشابه زير ارائه شده است:
يک بستر پايه برای ايجاد يک سازمان و يا سيستم
با توجه به تعريف واژه فوق و از ديدگاه کامپيوتر، يک شبکه کامييوتری از عناصر اساسی تشکيل می گردد. مجموعه عناصر تشکيل دهنده زير ساخت يک شبکه کامپيوتری را می توان به دو گروه اساسی زير تقسيم نمود:
عناصری که بنوعی زيرساخت فيزيکی يک شبکه را تشکيل می دهند. (نظير کامپيوترها ، کابل ها، کارت های شبکه، هاب ها و روترها ). ماهيت عناصر فوق بصورت سخت افزاری است.

عناصری که بنوعی زير ساخت منطقی يک شبکه را تشکيل می دهند. ( نظير : پروتکل های شبکه، سرويس های مربوط به DNS ، مدل های آدرس دهی IP، سرويس های مربوط به دستيابی از راه دور و پروتکل های امنيتی ) ماهيت عناصر فوق نرم افزاری بوده که می بايست نصب و پيکربندی گردنند.

در ادامه به تشريح عناصر مربوط به زيرساخت منطقی يک شبکه پرداخته می شود.

عناصر مربوط به زيرساخت منطقی
شناخت زيرساخت فيزيکی در يک شبکه بدليل ماهيت ملموس عناصر سخت افزاری و جايگاه هر يک از آنها بسادگی انجام خواهد شد. زير ساخت منطقی يک شبکه کامپيوتری مستلزم استفاده از عناصر متفاوتی نظير موارد زير خواهد بود:
پروتکل های شبکه
مدل آدرس دهی IP
سرويس های مربوط به حل مشکل اسامی و آدرس ها
دستيابی از راه دور
روتينگ و ترجمه آدرس های شبکه
سرويس های مربوط به ايجاد زير ساخت های امنيتی

در ادامه به معرفی هر يک از عناصر فوق و جايگاه آنها در يک شبکه خواهيم پرداخت.

پروتکل های شبکه
پروتکل يکی از عناصر مهم در ايجاد زير ساخت منطقی در يک شبکه کامپيوتری محسوب می گردد. کامپيوترهای موجود در شبکه بر اساس پروتکل تعريف شده قادر به ايجاد ارتباط با يکديگر خواهند بود. پروتکل مشتمل بر مجموعه ای از قوانين و يا شامل مجموعه ای از روتين های استاندارد بوده که عناصر موجود در شبکه از آنان برای ارسال اطلاعات استفاده می کنند.
در ويندوز ۲۰۰۰ نظير ويندوز NT و ۹۵ از پروتکل های متعدد ی نظير : NWlink (نسخه پياده سازی شده از پروتکل IPX/SPX توسط مايکروسافت) و NetBEUI (يک پروتکل ساده سريع که در شبکه های کوچک با تاکيد بر عدم قابليت روتينگ ) استفاده می گردد). در ويندوز۲۰۰۰ از پروتکل TCP/IP استفاده می گردد.

مدل های شبکه ای
بمنظور شناخت مناسب نحوه عملکرد پروتکل در شبکه می بايست با برخی از مدل های رايج شبکه که معماری شبکه را تشريح می نمايند، آشنا گرديد. مدل
(OSI (Open Systems Interconnection بعنوان يک مرجع مناسب در اين زمينه مطرح است. در مدل فوق از هفت لايه برای تشريح فرآيندهای مربوط به ارتباطات استفاده می گردد. در حقيقت هريک از لايه ها مسيوليت انجام عمليات خاصی را برعهده داشته و معيار و شاخص اصلی تقسيم بندی بر اساس عمليات مربوطه ای که می بايست در هر لايه صورت پذيرد. مدل OSI بعنوان يک مرجع و راهنما برای شناخت عمليات مربوط به ارتباطات استفاده می گردد. در بعد پياده سازی خيلی از پروتکل دقيقا" از ساختار مدل OSI تبعيت نخواهند کرد. ولی برای شروع و آشنا شدن با عملکرد يک شبکه از بعد ارسال اطلاعات مطالعه مدل فوق موثر خواهد بود.
ارسال و دريافت اطلاعات از طريق لايه های مربوطه در کامپيوترهای فرستنده و گيرنده انجام خواهد شد. داده ها توسط يک برنامه و توسط کاربر توليد خواهند شد (نظير يک پيام الکترونيکی) .شروع ارسال داده ها از لايه Application و در ادامه با حرکت به سمت پايين در هر لايه عمليات مربوط انجام و اطلاعاتی به بسته های اطلاعاتی اضافه خواهد شد. در آخرين لايه ( لايه فيزيکی ) با توجه به محيط انتقال استفاده شده داده ها به سيگنالهای الکتريکی، پالس هائی از نور و يا سيگنالهای راديوئی تبديل و از طريق کابل و يا هوا برای کامپيوتر مقصد ارسال خواهند شد. پس از دريافت داده در کامپيوتر مقصد عمليات معکوس توسط هر يک از عناصر موجود در شبکه بر روی آنها انجام و در نهايت با رسيدن داده به لايه Application و بکمک يک برنامه امکان استفاده از اطلاعات اراسالی توسط برنامه مربوطه فراهم خواهد شد.
شناخت مدل فوق از اين جهت مهم است که در پروتکل های پشته ای نظير TCP/IP پروتکل های متعدد در لايه های متفاوت وجود داشته وهر يک دارای عملکرد اختصاص مربوط به خود می باشند. پروتکل های TCP ، UDP ، IP از جمله پروتکل هائی هستند که هريک عمليات مربوط به خود را با توجه به لايه مربوطه انجام می دهند. در ادامه به معرفی اوليه هر يک از آنها خواهيم پرداخت. مدل OSI تنها مدل استفاده شده در شبکه نمی باشد و از مدل های ديگری نظيرمدل ( DoD (Department of Defence نيز استفاده می گردد.

چرا پروتکل TCP/IP ؟
پروتکل TCP/IP استاندارد فعلی برای شبکه های بزرگ است. با اينکه پروتکل فوق کند و مستلزم استفاده از منابع بيشتری است ولی بدليل مزايای بالای آن نظير : قابليت روتينگ ، استفاده در اغلب پلات فورم ها و سيستم های عامل همچنان در زمينه استفاده از پروتکل ها حرف اول را می زند. با استفاده از پروتکل فوق کاربری با در اختيار داشتن ويندوز و پس از اتصال به شبکه اينترنت براحتی قادر به ارتباط با کاربر ديگری خواهد بود که از مکينتاش استفاده می کند.

برای مديران شبکه امروزه کمتر محيطی را می توان يافت که نيازبه دارا بودن دانش کافی در رابطه با TCP/IP نباشد. حتی سيستم عامل شبکه ای ناول که ساليان متمادی از پروتکل IPX/SPX برای امر ارتباطات خود استفاده می کرد در نسخه شماره پنج خود به ضرورت استفاده از پروتکل فوق واقف و نسخه اختصاصی خود را در اين زمينه ارائه نمود.

پروتکل TCP/IP در ابتدا برای استفاده در شبکه ARPAnet ( نسخه قبلی اينترنت ) طراحی گرديد. وزارت دفاع امريکا با همکاری برخی از دانشگاهها اقدام به طراحی يک سيستم جهانی نمود که دارای قابليت ها و ظرفيت های متعدد حتی در صورت بروز جنگ هسته ای باشد. پروتکل ارتباطی برای اينچنين شبکه ای TCP/IP در نظر گرفته شد.

بمنظور پيکربندی مناسب پروتکل TCP/IP در ويندوز ۲۰۰۰ می بايست به موارد ذيل توجه نمود:

تخصيص دستی آدرس IP برای هر يک از منابع ضروری در شبکه و يا استفاده منابع ضروری در شبکه از سيستمی که بصورت پويا به آنان IP اختصاص خواهد داد. در اين حالت لازم است که سرويس دهنده ای که رسالت فوق در شبکه را برعهده خواهد گرفت نصب و پيکربندی گردد. ( DHCP server )

جايگاه Subnet mask . بکمک آن می توان مشخص نمود که کدام بخش IP مربوط به شماره شناسائی (ID) شبکه بوده وکدام بخش مربوط به شماره شناسائی (ID) کامپيوتر Host است.

در صورتيکه لازم است بسته های اطلاعاتی از شبکه خارج و برای شبکه ديگر ارسال گردنند( روتينگ ) می بايست Gateway پيش فرض را مشخص نمود.

آدرس مربوط به DNS که مسئوليت حل مشکل تبديل نام به آدرس را برعهده خواهد داشت . ذکر اين نکته ضروری است که استفاده از DNS در شبکه های ويندوز ۲۰۰۰ که بعنوان کنترل کننده دامنه محسوب شده و در کنار خود از Active Directory استفاده می کند يک ضرورت است نه انتخاب.

آدرس مربوط به سرويس دهنده WINS که مسئوليت برطرف کردن اسامی NetBIOS به IP مربوط را برعهده خواهد داشت. در صورت نياز می توان امکان NetBIOS برروی TCP/IP را غير فعال نموده و در چنين حالتی ضرورتی به نصب سرويس دهنده WINS نخواهد بود.

اغلب موارد فوق را می توان با استفاده از سرويس دهنده DHCP بصورت اتوماتيک انجام داد.

اجزای پروتکل TCP/IP
پروتکل TCP/IP از مجموعه پروتکل های ديگر تشکيل شده که هر يک در لايه مربوطه، وظايف خود را انجام می دهند. پروتکل های موجود در لايه های Transport و Network دارای اهميت بسزائی بوده و لازم است که در اين بخش به معرفی آنها بپردازيم .

پروتکل (TCP(Transmission Control Protocol . مهمترين وظيفه پروتکل فوق اطمينان از صحت ارسال اطلاعات است. پروتکل فوق اصطلاحا" Connection-oriented ناميده می شود. علت اين امر ايجاد يک ارتباط مجازی بين کامپيوترهای فرستنده و گيرنده بعد از ارسال اطلا عات است . پروتکل هائی از اين نوع امکانات بيشتری را بمنظور کنترل خطاهای احتمالی در ارسال اطلاعات فراهم نموده ولی بدليل افزايش بار عملياتی سيستم کارائی آنان کاهش خواهد يافت . از پروتکل TCP بعنوان يک پروتکل قابل اطمينان نيز ياد می شود. علت اين امر ارسال اطلاعات و کسب آگاهی لازم از گيرنده اطلاعات بمنظور اطمينان از صحت ارسال توسط فرستنده است. در صورتيکه بسته های اطلاعاتی بدرستی دراختيار فرستنده قرار نگيرند فرستنده مجددا" اقدام به ارسال اطلاعات می نمايد.

پروتکل UDP(User Datagram Protocol) . پروتکل فوق نظير پروتکل TCP در لايه " حمل " فعاليت می نمايد. UDP بر خلاف پروتکل TCP بصورت "بدون اتصال " است . بديهی است که سرعت پروتکل فوق نسبت به TCP سريعتر بوده ولی از بعد کنترل خطاء تضمينات لازم را ارائه نخواهد داد. بهترين جايگاه استفاده از پروتکل فوق در مواردی است که برای ارسال و دريافت اطلاعات به يک سطح بالا از اعتماد نياز نداشته باشيم.

پروتکل IP(Internet Protocol). پروتکل فوق در لايه شبکه ايفای وظيفه کرده و مهمترين مسئوليت آن دريافت و ارسال بسته های اطلاعاتی به مقاصد درست است. پروتکل فوق با استفاده آدرس های نسبت داده شده منطقی، عمليات روتينگ را انجام خواهد داد.

پروتکل های موجود در لايه Application پروتکل TCP/IP
پروتکل TCP/IP صرفا" به سه پروتکل TCP ، UDP و IP محدود نشده و در سطح لايه Application دارای مجموعه گسترده ای از ساير پروتکل ها است . پروتکل های فوق بعنوان مجموعه ابزارهائی برای مشاهده ، اشکال زدائی و اخذ اطلاعات و ساير عمليات مورد استفاده قرار می گيرند.در اين بخش به معرفی برخی از اين پروتکل ها خواهيم پرداخت.

FTP(File Transfer Protocol) . از پروتکل فوق برای تکثير فايل های موجود بر روی يک کاميپيوتر و کامپيوتر ديگر استفاده می گردد. ويندوز ۲۰۰۰ دارای يک برنامه خط دستوری بوده که بعنوان سرويس گيرنده ايفای وظيفه کرده و امکان ارسال و يا دريافت فايل ها را از يک سرويس دهنده FTP فراهم می کند. سرويس دهنده FTP بعنوان يک بخش مجزاء و در زمان نصب IIS (سرويس دهنده اطلاعاتی اينترنت) بر روی سيستم نصب خواهد شد.

(SNMP(Simple Network Management Protocol . از پروتکل فوق بمنظور اخذ اطلاعات آماری استفاده می گردد. يک سيستم مديريتی درخواست خود را از يک آژانس SNMP مطرح و ماحصل عمليات کار در يک ( MIB(Management Information Base ذخيره می گردد. MIB يک بانک اطلاعاتی بوده که اطلاعات مربوط به کامپيوترهای موجود در شبکه را در خود نگهداری می نمايد .(مثلا" به چه ميزان فضا مربوط به هارد ديسک وجود دارد)

پروتکل TelNet. با استفاده از پروتکل فوق کاربران قادر به log on اجرای برنامه ها و مشاهده فايل های موجود بر روی يک کامپيوتر از راه دور می باشند. ويندوز ۲۰۰۰ دارای برنامه های سرويس دهنده و گيرنده جهت فعال نمودن و استفاده از پتانسيل فوق است.

 (SMTP(simple Mail Transfer Protocol . از پروتکل فوق برای ارسال پيام الکترونيکی بر روی اينترنت استفاده می گردد.

(HTTP(HyperText Transfer Protocol . پروتکل فوق مشهورترين پروتکل در اين گروه بوده و از آن برای رايج ترين سرويس اينترنت يعنی وب استفاده می گردد. با استفاده از پروتکل فوق کامپيوترها قادر به مبادله فايل ها با فرمت های متفاوت ( متن، تصاوير ،گرافيکی ، صدا ويدئو و...) خواهند بود. برای مبادله اطلاعات با استناد به پروتکل فوق می بايست ، سرويس فوق از طريق نصب سرويس دهنده وب فعال و در ادامه کاربران و استفاده کنندگان با استفاده از يک مرورگر وب قادر به استفاده از سرويس فوق خواهند بود.

(NNTP(Network News TYransfer Protocol . از پروتکل فوق برای مديريت پيام های ارسالی برای گروه های خبری خصوصی و عمومی استفاده می گردد. بمنظور عملياتی نمودن سرويس فوق می بايست سرويس دهنده NNTP برای مديريت محل ذخيره سازی پيام های ارسالی نصب و در ادامه کاربران و سرويس گيرندگان با استفاده از برنامه ای موسوم به NewsReader از اطلاعات ذخيره شده استفاده خواهند کرد. ويندوز 2000 Server دارای يک سرويس دهنده NNTP به همراه IIS است. برنامه Outlook Explore 5.0 علاوه بر ارائه امکانات لازم در خصوص ارسال و دريافت پيام های الکترونيکی دارای امکانات لازم بعنوان يک NewsReader نيز است.

برنامه های کمکی TCP/IP
برای استفاده از پروتکل TCP/IP و مشاهده برخی پارامترها و تنظيمات مربوطه مجموعه ای از برنامه های کمکی ارائه شده است. در ادامه به معرفی برخی از اين برنامه های رايج خواهيم پرداخت .

IPCONFIG . از برنامه فوق برا ی اخذ اطلاعات در رابطه با پيکربندی TCP/IP نصب شده بر روی يک کامپيوتر استفاده می گردد. با تايپ نمودن دستور فوق بر روی خط دستور می توان اطلاعات متفاوتی نظير IP کامپيوتر مورد نظر Subnet Mask و Default Gateway را مشاهده نمود. با اضافه نمودن سوئيچ /all به دستور فوق می توان اطلاعات تکميلی ديگر نظير Host Name آدرس های MAC و ساير اطلاعات ذيربط را مشاهده نمود.

NETSTAT از برنامه فوق برای مشاهده آمار و وضعيت جاری اتصالات شبکه استفاده نمود.

NBTSTAT . ازبرنامه فوق برای مشاهده جدول محلی NetBIOS (جدولی مشتمل بر اسامی NetBIOS که توسط برنامه های محلی ريجستر شده اند) و اسامی NetBIOS که Cache شده اند استفاده می گردد.

NSLOOKUP از برنامه فوق برای بررسی رکوردهای اسامی مستعار Doman host ، سرويس های Domain host و اطلاعات مربوط به سيستم عامل استفاده می گردد. درخواست اطلاعات فوق از سرويس دهنده DNS انجام خواهد شد.

ROUTE . از برنامه فوق بمنظور مشاهده وانجام اصلاحات مورد نظر در جدول محلی روتينگ استفاده ميگردد.

TRACERT . از برنامه فوق بمنظور مسيريابی يک بسته اطلاعاتی تا رسيدن به مقصد استفاده می گردد.

PING & PATPING . از برنامه های فوق برای بررسی پيکربندی و تست اتصال IP بر اساس نام و يا آدرس IP استفاده می گردد. PATHPING دارای ويژگی های PING و TRACERT بصورت همزمان است .

ARP . از برنامه فوق برای مشاهده و انجام تغييرات مورد نياز در Address Resolution Protocol cache استفاده می گردد.

مدل آدرس دهی IP
علاوه بر جايگاه پروتکل ها، يکی ديگر از عناصر مهم در زيرساخت شبکه های مبتنی بر TCP/IP مدل آدرس دهی IP است . مدل انتخابی می بايست اين اطمينان را بوجود آورد که اطلاعات ارسالی بدرستی به مقصد خواهند رسيد. نسخه شماره چهار IP ( نسخه فعلی ) از 32 بيت برای آدرس دهی استفاده کرده که بمنظور تسهيل در امر نمايش بصورت چهار عدد صحيح ( مبنای ده ) که بين آنها نقطه استفاده شده است نمايش داده می شوند.

نحوه اختصاص IP
نحوه اختصاص IP به عناصر مورد نياز در شبکه های مبتنی بر TCP/IP يکی از موارد بسيار مهم است . اختصاص IP ممکن است بصورت دستی و توسط مديريت شبکه انجام شده و يا انجام رسالت فوق بر عهده عناصر سرويس دهنده نرم افزاری نظير DHCP و يا NAT گذاشته گردد. برای آشنائی با نحوه اختصاص IP با هر يک از روش های فوق لازم است که در ابتدا اطلاعات لازم در خصوص ساختار داخلی IP و نحوه تخصيص آدرس های منطقی به آدرس های فيزيکی کسب گردد. در اين مرحله لازم است با پروتکل هائی نظير :
ARP(Address Resolution Protocol) و RARP(Reverse ARP) و نحوه عملکرد آنها آشنا شويم .
ويندوز ۲۰۰۰ دارای امکانات جديدی در رابطه با تخصيص IP نظير APIPA(Automatic Private IP Addressing) بوده که اين امکان را به يک سرويس گيرنده DHCP خواهد داد که در صورت عدم يافتن سرويس دهنده DHCP برای خود يک آدرس موقت در نظر بگيرد.

DHCP
با استفاده از پروتکل فوق می توان سرويس دهنده ای در شبکه را مسئول ارائه IP بصورت خودکار نمود. سرويس دهنده DHCP با استفاده از يک منبع ( استخر) مشتمل بر مجموعه ای از آدرس های IP قادر به اختصاص IP برای هر يک از سرويس گيرندگان DHCP خواهد بود. نسخه پياده سازی شده در ويندوز ۲۰۰۰ شامل ويژگی های جديدی نظير: امکان ترکيب با سرويس دهنده DNS ، قابليت ايجاد حوزه های Multicast ، قابليت تشخيص سرويس دهنده های غير مجاز DHCP و ... است .

IP Subnetting
يکی از مهمترين عمليات در رابطه با اختصاص IP مسئله Subnetting است . مسئله فوق بعنوان هنر و علمی است که ماحصل آن تقسيم يک شبکه به مجموعه ای از شبکه های کوچکتر (Subnet) از طريق بخدمت گرفتن ۳۲ بيت با نام Subnet mask بوده که بنوعی مشخصه (ID) شبکه را مشخص خواهد کرد. در ادامه اين نوشتار در رابطه با نحوه تعريف زيرشبکه ها آشنا خواهيم شد. در اين بخش لازم است که با مبنای دو و نحوه نشان دادن اعداد بصورت صفر و يک بيشتر آشنا شويم. ذکر اين نکته ضروری است که در مبنای دو تمامی اعداد بصورت دنباله ای از صفر و يک نمايش داده شده و هر رقم در اين مبنا دارای يک ارزش مکانی متناسب با ضرايب متفاوت عدد دو است .
برای تبديل هر عدد مبنای دو به معادل مبنای ده کافی است که ارقام مربوطه در ارزش مکانی مربوط به خود ضرب شده و ماحصل جمع آنان بعنوان معادل مبنای ده در نظر گرفته شود.

سرويس های Name Resolution
يکی ديگر از عناصر مهم در ايجاد زير ساخت منطقی يک شبکه کامپيوتری مسئله Name Resolution است.شايد اين سوال مطرح گردد که چرا اين موضوع تا اين اندازه دارای اهميت است ؟ در پاسخ می توان گفت که علت وجود تفاوت های اساسی در نحوه نامگذاری و استفاده از آن نزد انسان و کامپيوتر است . کامپيوترها صرفا" قادر به تشخيص و کار با اعداد ( مبنای دو ) می باشند.بديهی است که در يک شبکه کامپيوتری هر سيستم دارای آدرس منحصر بفردی بوده که بصورت عدد نمايش داده خواهد شد. ارتباط بين کامپيوترهای موجود در شبکه از طريق اعداد فوق که بعنوان مولفه های عددی آدرس دهی مشخص می گردنند انجام خواهد يافت . در مقابل انسان ها علاقه مند به استفاده از اسامی برای دسترسی و ايجاد ارتباط با ساير کامپيوترها ، سايت های وب و ساير منابع موجود در شبکه می باشند. مثلا" در زمان دستيابی به يک وب سايت کافی است که در بخش آدرس نرم افزار مرورگر خود آدرس يک سايت را تايپ نمائيم (www.Test.com ) . استفاده از نام فوق بمراتب راحت تر از استفاده از آدرسی بصورت 207.46.130.14 و يا 11001111001011101000001000001110 است . بدون استفاده از سيستم هائی که بنوعی مشکل Name Resolution را حل خواهند کرد استفاده از آدرس های عددی حتی بصورت مختصر و بصورت چهار عدد بسيار مشکل زا خواهد بود. سرويس های Name Resolution نظير DNS(Domain Name System) و WINS(Windows Internet Name Service) امکان استفاده از اسامی ملموس و با معنی برای دستيابی به منابع متفاوت نرم افزاری و سخت افزاری در يک شبکه را فراهم می آورند.

سرويس دهنده های DNS و WINS کامپيوترهائی هستند که مسئوليت پشتيبانی و نگهداری بانک اطلاعاتی مربوط به آدرس های IP و نام مربوطه را برعهده خواهند داشت . عملکرد اين سرويس دهنده ها مشابه درخواست يک شماره تلفن مربوط به يک فرد و يا سازمان از مراکز ۱۱۸ است . در چنين حالتی فرد متقاصی با تماس با اين نوع مراکز نام و مشخصات مربوط را مشخص و در ادامه از طرف مرکز فوق شماره تلفن مورد نظر در اختيار گذاشته می شود. بهرحال بخاطر سپردن اسامی افراد بمراتب راحت تر از بخاطر سپردن شماره تلفن آنها است . برای ما راحتر است که به اين سوال پاسخ دهيم که " شماره تلفن آقای / خانم X چيست ؟"

سرويس دهنده های DNS و WINS دارای عملکردی مشابه با اندک تفاوتی می باشند. سرويس دهنده DNS قادر به حل کردن مشکل اسامی بصورت) FQDN(Fully Qualified Domaion Names به آدرس های IP است . اين نوع اسامی از نفطه بين خود استفاده کرده و نظير اسامی می باشند که از آنها در دسترسی به وب سايت ها استفاده می گردد. سرويس دهنده WINS مشکل اسامی را که بصورت NetBIOS می باشند و تبديل به آدرس IP مربوطه، انجام خواهد داد. اين نوع اسامی بصورت Flat خواهند بود . مثلا" اگر کامپيوتری دارای نام Computer12 باشد نوع NetBIOS آن نيز به همان صورت استفاده شده در حاليکه اگر از DNS استفاده گردد نام معادل آن بصورت Computer12.mydomain.com نشان داده خواهد شد.

سرويس دهنده DNS
سرويس دهنده DNS در ويندوز ۲۰۰۰ بصورت پويا بوده و شايد استفاده از نام DDNS مناسبت تر باشد. در ويندوز NT 4.0 عمليات بهنگام سازی داده می بايست بصورت دستی انجام گيرد در صورتيکه در ويندوز ۲۰۰۰ بانک اطلاعاتی مربوطه دارای يک ويژگی جديد بگونه ای است که امکان بهنگام سازی را بصورت پويا انجام خواهد داد. با استفاده از ويژگی فوق اين امکان فراهم خواهد شد که اسامی بصورت پويا در بانک اطلاعاتی مربوطه ثبت و در ادامه رکوردهای مربوطه در هر يک از Zone های مورد حمايت DNS بصورت خودکار بهنگام گردنند. در ويندوز ۲۰۰۰ سرويس دهنده DNS قادر با ارتباط با Active Directory نيز بوده و از اين طريق تسهيلات بمراتب بيشتری ارائه خواهد شد.

بمنظور نصب و پيکربندی مناسب سرويس دهنده DNS می بايست اطلاعات لازم در اين خصوص را کسب و به سوالاتی نظير ذيل بدرستی پاسخ داد:

مهمترين وظيفه Primary DNS server چيست ؟ نسخه اوليه مربوط به DNS Zone file بر روی سرويس دهنده اوليه DNS قرار خواهد گرفت . سرويس دهنده فوق بعنوان Authoritative برای هر يک از دامنه ها ی موجود در Zone file ايفای وظيفه خواهند کرد.
مهمترين وظيفه Secondray DNS Server چيست ؟ سرويس دهنده فوق شامل يک نسخه از بانک اطلاعاتی مربوطه ای است که بر روی Primary ايجاد شده است . در زمان نصب و پيکربندی DNS می بايست به اين نکته توجه نمود که بدليل جلوگيری از بروز اشکالات ناخواسته بر روی سرويس دهنده اصلی می بايست حتما" اقدام به ايجاد يک سرويس دهنده ثانويه نيز نمود.
Caching-only Server چيست و چرا به وجود حداقل يکی از آنها نياز خواهيم داشت ؟ اين نوع سرويس دهنده شامل اطلاعاتی در رابطه با هر يک از Zone ها نبوده و صرفا" اطلاعات مربوط به ماحصل درخواست های قبلی از سرويس دهنده را در خود ذخيره خواهد کرد.
وظيفه يک سرويس دهنده Forwarder و يا Slave چيست ؟ سرويس دهنده ای از اين نوع مسئول دريافت درخواست های ارسالی توسط ساير سرويس دهنده های DNS است . اين نوع سرويس دهنده ها بمنظور حفاطت سرويس دهنده داخلی DNS از دستيابی توسط کاربران اينترنت نيز ممانعت خواهد کرد. سرويس دهنده های Slave نوع خاصی از سرويس دهنده های Forwarder بوده که بنوعی مسئوليت برطرف کردن مشکل نام و آدرس بر روی خودشان به آنان واگذار نگرديده است .
سرويس دهنده WINS

با اينکه با وجود سرويس دهنده DNS ضرورتی بر استفاده از سرويس دهنده WINS احساس نخواهد شد ولی با علم به اين موضوع که هنوز اسامی اختصاص يافته به کامپيوترها و ساير منابع در يک شبکه کامپيوتری تابع NetBIOS است شرکت مايکروسافت نه تنها آن را از گردونه خارج ننموده است بلکه در ويندوز ۲۰۰۰ تغييراتی را نيز در آن انجام داده است . اضافه کردن مجموعه برنامه های خط دستوری برای مديريت و راهبری ، تغيير در ساختار بانک اطلاعاتی مربوطه و.. نمونه هائی از تغييرات جديد بوجود آمده می باشند.

دستيابی از راه دور
دستيابی از راه دور يکی ديگر از عناصر اساسی در ايجاد زير ساخت منطقی در يک شبکه کامپيوتری است. امروزه دستيابی به يک شبکه و از راه دور بعنوان يک نياز اساسی مطرح است . مثلا" اغلب کاربران خانگی و يا ادارات کوچک جهت دستيابی به اينترنت از مدل فوق استفاده می نمايند. در اين روش کاربران با بخدمت گرفتن يکدستگاه مودم و با استفاده از خطوط تلفن قادر به ايجاد ارتباط با يک سرويس دهنده از راه دور خواهند بود. ويندوز ۲۰۰۰ روش ديگری نيز جهت دستيابی از راه دور را از طريق VPN(Virtual Private Network) ارائه نموده است . در چنين مواردی کاربران قادر به انجام هر نوع عمليات خواهند بود .( مشابه حالتيکه کاربران از طريق کابل به شبکه متصل باشند) برنامه RRAS)Routing and Remote Access Services) در ويندوز ۲۰۰۰ ابزاری قدرتمندی در اين راستا بوده که امکان دستيابی به شبکه از راه دور را برای کاربران فراهم خواهد ساخت . برای دستيابی به يک شبکه از راه دور می بايست از پروتکل های مربوطه نظير پروتکل های استفاده شده در محيط LAN استفاده نمود(TCP/IP, IPX/SPX,NetBEUI نمونه هائی از اين نوع پروتکل ها بوده که عمدتا" در لايه حمل ايفای وظيفه می نمايند. در زمان استفاده از سرويس فوق (RAS) می بايست از پروتکل ديگر که در سطح لايه Data Link ايفای وظيفه می نمايد نيز استفاده گردد. پروتکل فوق مسئوليت بخش WAN ارتباط را برعهده خواهد گرفت . ويندوز ۲۰۰۰ از دو نوع عمده پروتکل های که اغلب Line Protocol نيز ناميده می شوند استفاده می کند:

PPP(Point To Point Protocol) . از پروتکل فوق هم سرويس گيرندگان و هم سرويس دهندگان استفاده خواهند کرد .(RAS Client & RAS server) پروتکل فوق رايج ترين پروتکل در نوع خود بوده که دارای امکانات از قبيل رمزنمودن ، فشرده سازی و اختصاص پويای آدرس های IP است.

SLIP(Serial Line Interface Protocol) يکی ديگر از پروتکل های قديمی در اين زمينه بوده که رمزنمودن و فشرده سازی را حمايت نکرده و آدرس های IP می بايست بصورت دستی و ايستا تخصيص يابند. پروتکل فوق صرفا" بر روی کامپيوترهای سرويس گيرنده نصب شده و امروزه اغلب برای ارتباط با سرويس دهندگانی که از سيستم عامل يونيکس استفاده می نمايند مورد توجه است.

IP Routing
روتينگ به مجموعه فرآيندهائی اطلاق می گردد که باعث مسيريابی و هدايت ترافيک موجود بين يک شبکه و ساير شبکه ها می گردد. پس از پيکربندی کامپيوتری که می بايست عمليات روتينگ را انجام دهد امکان دريافت بسته های اطلاعاتی و ارسال آنها به مقاصد مناسب فراهم خواهد شد. در چنين حالتی امکان مسيريابی از طريق چندين روتر وجود خواهد داشت . مسافت طی شده از يک روتر به روتر ديگر hope ناميده می شود. در هر روتر آدرس IP مقصد با اطلاعات موجود در جدول روتينگ مقايسه شده و بهترين مسير برای حرکت بسته اطلاعاتی و طی کمترين ميزان hope در نظر گرفته خواهد شد.
مسيريابی سريع و با کارآئی و ضريب اعتماد بالا از مهمترين عوامل موفقيت در شبکه های بزرگ محسوب شده و حتی اين مسئله بخوبی در اينترنت نيز برای کاربران ملموس است . عمليات روتينگ می تواند توسط دستگاههای اختصاصی خاصی با نام روتر و يا توسط کامپيوتری که از سيستم عاملی با قابليت IP Forwarding نيز استفاده گردد، محقق خواهد شد. ويندوز ۲۰۰۰ بعنوان يک IP Router نيز می تواند در نظر گرفته شده و مراحل تنظيم و پيکربندی آن انجام گيرد. از واژه Gateway نيز برای مراجعه به يک روتر نيز استفاده می گردد. در چنين مواردی Gateway بعنوان نقطه خروج بسته های اطلاعاتی از يک شبکه و دريافت آنان توسط شبکه ديگر مطرح خواهد بود. هر کارت شبکه قادر است که در هر لحظه دارای يک Gateway فعال باشد . بمنظور پيشگيری از خطاء در ويندوز ۲۰۰۰ می توان برای يک کارت شبکه بيش از يک Gateway را تعريف که صرفا" يکی از آنها در هر لحظه فعال و قابل استفاده خواهد بود. از واژه Gateway در موارد ديگری نيز استفاده می گردد. در موارديکه هدف ترجمه بين پروتکل هاو اتصال بين چندين شبکه با نوع های متفاوتی است مثلا" اتصال يک کامپيوتر شخصی با سيستم عامل ويندوز به يک سيستم Mainframe (SNA Gateway) و يا به يک شبکه مبتنی بر نت ور (Gateway Services for Netware) .

Satatic Routing
در روتينگ ايستا ايجاد يک جدول روتينگ بصورت دستی و توسط مديريت شبکه می بايست انجام گيرد.برنامه ROUTE دارای امکانات گسترده ای در اين زمينه بوده و با استفاده از سويئچ های مربوط به آن می توان نسبت به ايجاد ويرايش جدول روتينگ اقدام نمود.

Dynamic Routing
در روش فوق با استفاده ازبرخی پروتکل های روتينگ نظير RIP(Routing Information Protocol) و ... روترها خود با يکديگر مرتبط و بصورت پويا اقدام به ويرايش جداول روتينگ خود خواهند کرد. در فرآيند فوق عوامل انسانی دخالت نخواهند داشت . ويندوز ۲۰۰۰ از پروتکل های زير برای روتينگ استفاده می کند:
RIPv1
RIPv2
OSPF(Open Shortest Path First)

پروتکل RIP بعنوان يک Distance vector protocol مطرح بوده و دارای حداکثر طولی به اندازه پانزده hope است . در صورتيکه يک بسته اطلاعاتی به بيش از پانزده روتر جهت رسيدن به مقصد خود نياز داشته باشد ، پروتکل RIP اعلان خواهد کرد که مقصد غيرقابل دستيابی است . اين نوع پروتکل ها اغلب برا ی استفاده درشبکه های با ابعاد متوسط توصيه شده و برای شبکه های بسيار بزرگ توصيه نمی گردد.
پروتکل OSPF بعنوان يک Link state protocols مطرح است . اين نوع از پروتکل شبکه را Map و بانک اطلاعاتی Mape شده را در زمان بروز هر نوع تغييراتی در شبکه بهنگام خواهد کرد.کارآئی اين نوع پروتکل ها در مقايسه با نوع قبل بمراتب بيشتر بوده ولی در مقابل دارای پيچيدگی بيشتری خواهند بود.
پيکربندی روتينگ استاتيک و پويا در ويندوز ۲۰۰۰ از طريق کنسول Remote Access management انجام خواهد شد.

زير ساخت امنيتی
امروزه مقوله امنيت در شبکه ها کامپيوتری يکی از مهمترين ضرورت ها و چالش ها در برپاسازی و نگهداری يک شبکه مطمئن است .ويندوز ۲۰۰۰ دارای امکانات گسترده ای بمنظور ايجاد و نگهداری يک شبکه کامپيوتری با ضريب ايمنی بالا است .

حال که دانش مایه قدرت و استیلاست، حال که علم تجارت شده است و رونق تجارت نیز با علم است حال که ذخایر طبیعی رو به کاهش اند و جمعیت جهان رو به فزون، حال که الودگی محیط زیست به جو و فضا کشیده است و تعداد موجودات در خطر انقراض روز بروز افزایش می یایبن، حال که خطر بحران های زیستی و کاهش منابع انرژی، اب سالم، افزایش دمای زمین و احتمال به زیر آب رفتن ده ها شهر و کشور هر روز مطرح می گردد، حال که دانش بشر جهت تولید انواع فراورده های غذایی دستکاری شده و داروهای نوترکیب و تجهیزات نانویی و روبوتیک سبب سیطره علم به زندگی بشر گردیده و مخابرات و اینترنت ماهواره ای در کف دست و درون اتومبیل شماست، همه اینها حاصل سرمایه گذاری های کلان در تحقیقات و توسعه در علوم و فناوی های نوین است.

فناوری های نوین :

زمانی علوم پایه تجربی اساسی شامل شیمی، فیزیک، زیست شناسی و ریاضیات و نجوم بود. هرچند این علوم هنوز نیز مادر علوم تجربی امروز می باشند ولیکن کشف پدیده ها و رازهای هستی در ابعاد اتمی و مولکولی سبب تحولی جدی و رشد گسترده در علوم و فناوری ها در ابعاد کشفیات و پاسخ به سئوالات و مجهولات علوم مادی شده و از طرف دیگر تحقیق و توسعه جهت کاربردی نمودن این کشفیات سبب بروز و ظهور علوم و فنون بیشتری شده است. بشر با شناخت رازهای هستی و پدیده ای حیاتی ارتباط بسیار گسترده ای را بین موجودات جاندار و غیر جاندار کشف نموده و در عین حال کشف فرایند های بسیار پیچیده و هوشمند موجودات زنده از کوچکترین ذرات حیاتی مانند ژن ها و پروتئین ها تا بزرگترین موجودات زنده تحول عمده ای را در ارتباط علوم مواد غیر حیاتی مانند شیمی و فیزیک و ریاضیات با پدیده های حیاتی برقرار نموده به نحوی که از ترکیب علوم زیست شناسی و شیمی، علوم زیست شیمی ( بیوشیمی)، از ترکیب زیست با فیزیک زیست فیزیک ( بیوفیزیک) گردید. انواع علوم پایه زیستی شامل میکرب شناسی، ایمنی شناسی، همه گیر شناسی، بافت شناسی و فیزیولوژی و صدها رشته دیگر نظری و کاربردی ابداع گردید. و همچنین کاربرد های گسترده ریاضیات و الکترونیک و مواد منجر به ابداع انواع علوم مهندسی و در نهایت رایانه و علومی چون امار و احتمالات گردید. حال تلفیق مهندسی با علوم پایه سبب ایجاد انواع رشته های کاربردی چون مهندسی شیمی، مهندسی پزشکی و غیره گردید .

با گذشت زمان و کشفیات بیشتر و افرایش دانایی انسان در علوم تجربی ارتباط و تلفیق بین علوم بیشتر شد به نحوی که با همکاری سه یا چند علم، علوم و فناوری های نوینی ابداع گردید که کاربرد های بسیار مفید و در عین حال گسترده ای داشتند. به عنوان مثال از تلفیق زیست شناسی، میکرب شناسی، ایمنی شناسی، رایانه، مهندسی پزشکی و مهندسی شیمی فناوری نوینی به نام فناوری زیست ( بیوتکنولوژی) ابداع گردید. به این نوع علوم و فنون به دلیل گستره کاربردهای ان در بهداشت و درمان، کشاورزی و دامپروری و تغذیه، صنایع مختلف و محیط زیست به فناوری های نوین گفته می شود. مهمترین فناوری های نوینی که واجد اهمیت بسیار زیادی هستند و تقریبا تمام کشورهای جهان انها را در برنامه راهبردی توسعه همه جانبه خود قرار داده اند شامل:
1- فناوری زیستی ( بیوتکنولوژی)،

2-ریزفناوری یا نانوتکنولوژی،

3- فناوی اطلاعات،

4- هوافضا،

5- میکروالکترونیک،

6- موادجدید، هسته ای،

7- لیزر،

8- روبوتیک،

9- پزشکی مولکولی،

10-سلول های بنیادین و شبیه سازی هستند .

اهمیت و توانمندی این فناوری و کاربرد های گسترده ان در ابعاد مختلف تحول بزرگی را در علوم و فناوری های جهان ایجاد نموده و همچنان که ذکر شد در تمام ابعاد سلامت، تغذیه و نیازمندی های اساسی بشر و محیط زیست دخیل شده و در امنیت اجتماعی، اقتصادی، بهداشتی کشورها موثر می باشد.

ارزش افزوده بسیار زیاد ، کیفیت بالا و سهولت خدمات رسانی فراورده ها و خدمات این فناوری ها در ابعاد غیر نظامی و دفاعی و حضور محصولات مفید این فناوری ها در بازارهای جهانی رقابت شدیدی را در بین کشورهای پیشرفته واجد این فناوری ها و کشورهای درحال توسعه که اکثرا مصرف کننده محصولات این فناوری ها که به high tech معروف هستند ایجاد نموده است.

این فناوری ها به شدت دانش محور می باشند و به همین دلیل با تعداد اندکی متخصص مجرب و فنی امکان ایجاد واحدی تولیدی محصولات بسیار ارزشمند وجود دارد. هرچند این فناوری ها به دلیل بهره برداری از فناوری های پیشرفته گران می باشند و راه اندازی ان ها نیازمند داشتن دانش عمیق پایه، مهندسی و همکاری بین رشته های مختلف علمی است ولی راه اندازی صنایع مرتب با ان سبب توسعه اقتصادی و استقلال در عرصه های مختلف می گردد.

کسب این فناوری ها نیازمند تحقیق و توسعه در علوم پایه و کاربردی و ارتباط بین محققین مختلف است بنابراین برنامه ریزی تحقیقات هدفمند جهت کسب و توسعه این فناوری ها و بومی نمودن ان بسیار ضروری است. به همین دلیل کشورهای پیشرفته واجد این فناوری ها به دلیل درامد های چند صد میلیاردی فروش محصولات ان به کشورهای درحال توسعه به هیچ وجه علاقمند از دست دادن این بازار نیست بنابر این با روشهای مختلف مانع توسعه این فناوری ها به کشورهای مستقل می گردد که از ان جمله می توان به اعمال محدودیت در عرصه تحقیقات علمی در علوم و فنون نوین مانند هسته ای مبادرت می کند.

سخن از محدودیت تحقیقات گفتن ریشه ای بسیار مشکوک و از طرف دیگر بوی استعمار و تبعیض علمی می دهد. ایا جهان کنونی جای سخن گفتن در مورد محدودیت تحقیقات صلح امیز است داستان استعمار جدیدی است جهت عقب نگاه داشتن کشورهای در حال توسعه تا در عرصه رقابت اقتصادی قصد خارج شدن از بازار بردگی محصولات پیشرفته تولیدی صنایع غرب را نداشته باشید. زیرا جنگ عصر کنونی مبارزه درعرصه فناوری های نوین و اقتصاد است.

با توجه به اهمیت تحقیقات و توسعه ((Research and Development، در تمام قراردادها و معاهدات بین المللی بخشی به موضوع حفظ حق کشورها در زمینه تحقیقات ، توسعه و کاربردهای صلح امیز علم و دانش و عدم ایجاد هیچگونه محدودیتی جهت بهره برداری از علوم و فنون در زمینه های زیر می پردازد:

- پیشگیری از هر گونه تفسیری که سبب محدودیت در تحقیق و توسعه صلح آمیز گردد.

- معاهدات و پیمان های بین المللی به نحوی نوشته می شوند که اهداف آن روشن باشد تا سبب محدودیت های احتمالی در تحقیق و توسعه نگردد ولیکن گاه ابهامات موجود در این معاهدات سبب تفسیر های مختلف و دوگانه ای می گردد.

- حمایت از تحقیق و توسعه در ان لحاظ می شود.

- به ضرورت همکاری کامل کشورهای عضو در ارائه امکانات، تجهیزات، مواد و دانش فنی در عرصه های علمی تاکید می شود.

- معاهدات و مقررات بین المللی علاوه بر اینکه تحقیقات و توسعه در عرصه های علوم و فناوری ها را حق طبیعی کشورها دانسته و علاوه بر ان تحقیق و توسعه در زمینه های دفاعی را جزو تحقیقات صلح آمیز وحق طبیعی و مشروع کشورها می دانند تا جهت مقابله با تهدیدات مختلف به تحقیقات و توسعه در بهره گیری از علوم و فناوری های مختلف جهت تقویت بنیه دفاعی خود اقدام نمایند.

تردیدی در این نیست که جهت حفظ امنیت و رفاه جامعه، ارتقائ سطح زندگی مردم و همچنین بر اوردن نیاز های اساسی جامعه، نه تنها تحقیق و توسعه در علوم و فناوری های نوین باید بطور جدی و با برنامه و عزمی ملی ادامه یابد بلکه تحولی اساسی و بنیادین در زمینه نهادینه نمودن فرهنگ توجه جدی به علوم و فناوری ها ضروری است.

با توجه به همین ضرورت رهبر معظم انقلاب موضوع جنبش نرم افزارى و توليد علم را مطرح و خواستار تحولی جدی در ازاد اندیشی، عدالت خواهی و نهضتی فرهنگی و علمی را در ابعاد مختلف نرم افرازی و تولید علم در حوزه و دانشگاه شده اند.

تردیدی در این نیست که دید فراگیر مقام معظم رهبری نسبت به مشکلات جهان اسلام و اهمیت توجه جدی به علوم و فنون نوین جهت پیشگیری از استیلای مداوم جهان استکبار و همچنین دفاع از استقلال و امنیت نظام اسلامی بر خواسته از واقعیات اوضاع فعلی جهان است که با اواع روشهای تبعیض امیز و بهره گیری از معهدات و سازمان های بین المللی قصد عقب نگاه داشتن کشورهای در حال توسعه بویژه کشورهای مستقل اسلامی را از دستیابی به این فناوری های کلیدی دارند


جنبش نرم افزاری و تولید علم باید بطور جدی مورد توجه دولت، مسئولین، دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی و در نتیجه جزو تلاش های اصلی محققین کشور باشند.

کشورهای سلطه گر با اگاهی از اهمیت فناوری های نوین در کسب استقلال اقتصادی و دفاعی و جهت حفظ منافع خود و نظام سلطه جهانی به روش های مختلف قصد ممانعت از دسترسی کشورهای در حال توسعه مستقل را به این فناوری ها و وابستگس دائمی انها به خود را دارد. برای این کار لازم است چند چیز صورت گیرد تا کشورهای مستقل همواره در حلقه استعمار انان باشند

1- شتاب بخشیدن به تحقیقات و پژوهش های علمی کشورهای پیشرفته تا شما هرگز به گرد پای آنان نرسید.

2- انحصاری نمودن برخی علوم و فنون استراتژیک و عدم ارائه و اشاعه ان به کشورهای در حال توسعه.

3- ایجاد بحران هایی با طرح موضوع تهدیدات سلاح های کشتار جمعی، تروریسم و احتمال کاربرد های دوگانه ( غیر صلح امیز) علوم و فنون استراتژیک قرن جهت تولید سلاح های کشتار جمعی ( جالب است اینها همان علوم و فنونی هستند که بعنوان علوم برتر قرن قرار است بازار تجاری صدها میلیارد دلاری اینده جهان در عرصه بهداشت و درمان، کشاورزی و صنایع غذایی، محیط زیست و غیره را در اختیار داشته باشند و کشورهای در حال توسعه به شدت به انها نیازمند هستند)

4- بهره گیری از معاهدات و پیمان نامه ها و یا ایجاد معاهدات جدید و بهره گیری از نهاد های بین المللی جهت اعمال فشار و محدودیت های مختلف مانند بازرسی های مکرر،

5- بعنوان پیشگیری از تهدیدات سلاح های کشتار جمعی و ... و ممانعت از توسعه و تحقیقات.

6- کشتن زمان و گرفتن وقت با تعلیق فعالیت های علمی در عرصه های علوم و فنون ذکر شده بعنوان راستی آزمایی، جلب اعتماد ، شفاف سازی و مذاکره برای مذاکره و خلاصه افزایش فاصله علمی در طول این دوران های توقف های اجباری و تحمیلی و بدتر و جانسوز تر از همه داوطلبانه به قصد انکه صداقت و راستی کار خود را نشان دهیم هر چند چون هدف آنها چیز دیگری است

در واقع موضوع سلاح های کشتار جمعی و تروریسم بهانه ای ساختگی بیشتر نیست زیرا که انبارهای مدعیان مبارزه با سلاح های کشتار جمعی انباشته از اینگونه تسلیحات است و تروریست ها در دامان انان پناه گرفته یا ازطریق انان تغذیه می شوند. صدام سلاح های کشتار جمعی خود را از طریق همین مدعیان مبارزه با سلاح های کشتار جمعی تهیه کرد. که اخیرا فقط یکی از کوچکترین انها در هلند به 15 سال زندان محکوم شد و صدها متهم اصلی دیگر در حال مبارزه با تروریسم و سلاح های کشتار جمعی هستند و نمایش حقوق بشر و دمکراسی محاکمه صدام را برگزار می کنند !! مگر 40 هزار جوان مبارز و شهروند و زن و کودک ایران، سردشتی و حلبچه ای که داغ سلاح های شیمیایی صدام را بر جان خود دارند در بازی حقوق بشر و دمکراسی غربی جایی ندارند.

بنابر این جنگ های فعلی جهت سلطه بر منابع و بازارهای جهانی است و این کار از طریق انحصاری نمودن علوم و فناوری های نوین صورتمی گیرد. غلبه اقتصادی قرن 21 در دست اقتصاد دانایی محور است.

جهت گیری جهان در هزاره سوم به این فناوری ها سوق پیدا کرده و ما نیز باید به این سمت برویم درغیر این صورت نخواهیم توانست کشور را به سمت رشد و توسعه سوق دهیم و از غافله علم و فناوری عقب خواهیم ماند. با شتابی که توسعه علم و فناوری پیدا کرده است برای اینکه بتوانیم به این سمت برویم نیازمند توجه جدی و عملیاتی نمودن نهضت نرم افزاری و تولید علم هستیم.

در کلیه فعالیتها باید به سوی دانش و فنون متحول گرا و بنیادین که مهمترین انها همان فناوری های نوین ذکر شده در فوق است برویم تمدن اسلامی و کشور ما از پیشینه عظیم علمی برخوردار است ولی از نظر آمار از سایر کشورهای پیشرفته عقب هستیم. برای جمهوری اسلامی ایران شایسته نیست که از نظر علمی مصرف کننده کشورهای دیگر باشد. در چند سال اخیر پیشرفتهای خوبی در علوم و فناوری های نوینی چون فناوری زیستی، سلول های بنیادین، فناوری صلح آمیز هسته ای و نانو تکنولوژی داشته ایم ولی برای رسیدن به جایگاه واقعی ایران در جهان راه زیادی در پیش داریم.


در سه سال گذشته تلاش های بسیاری در مجامع علمی، دانشگاه و حوزه و مراکز تصمیم گیری کشور جهت اجرایی نمودن نهضت نرم افزاری و تولید علم در کشور صورت گرفته است. تشکیلهيأت حمايت از كرسي‌هاي نظريه‌پردازي ، نقد و مناظره (ويژه علوم انساني ومعارف اسلامي )، برگزاری همایش ها و سمینار ها و راه اندازي کانون جنبش نرم افزاري در دانشگاه ها ، راه اندازي دبيرخانه های جنبش نرم افزاري، و تشکيل جلسات متعدد جهت ترويجي و نهادينه کردن موضوع نهضت نرم افزاری و تولید علم .

خوشبختانه بحث نهضت توليد علم و جنبش نرم افزاري هم اکنون در تمامي محافل علمي به صورت ادبيات آشنايي درآمده و برگزاري سخنراني ها، سمينارها ، نشست ها و تشکيل کانون هاي دانشجويي جنبش نرم افزاري فضاي مناسبي در سطح دانشگاه ها ايجاد کرده است. البته مجریان و مدیران برنامه های علوم و فناوری در کشور شامل ستاد انقلاب فرهنگی و وزارتخانه های علوم و بهداشت و درمان و سایر وزارتخانه ها و سازمان های دخیل در این امر باید توجه جئدی به ان معطوف نمایند.
زمان آن فرا رسيده است که فضاهاي علمي از هرگونه اقتباس، ترجمه و بازخواني انديشه به سمت نوآوري، ابتکار، بومي کردن خلاقيت، پاسخ گفتن به نيازها، ارائه طرح ها و ايده هاي نو سوق پيدا کند.

رهبر انقلاب با ابراز خرسندى از استقبال جامعه علمى كشور از مقوله جنبش نرم‌افزارى و توليد علم، می فرمایند عده‌اى با ياس ‌پراكنى در محيطهاى علمي، توانايى عظيم اين ملت را زير سوال مي‌برند اما تاريخ و تمدن اين سرزمين و پيشرفت‌هاى 25 سال اخير ثابت مي‌كند كه ملت بزرگ ايران، قادر است در توليد و نوآورى علمى نيز، به مرزهاى تازه‌اى دست يابد. بنده وقتى جنبش نرم افزارى يا توليد علم را كه معنايش خارج شدن علم از حالت تقليدى و ترجمه يى است مطرح كردم، مسأله به اين صورت زنده نبود. الان هرجا كه به محيطهاى دانشجويى و دانشگاهى مى روم، مى بينم استاد، دانشجو، محقق و پژوهشگر از جنبش نرم افزارى حرف مى زند؛ اين خوب است. وقتى در يك مجموعه باور به وجود آمد، اين باور پشتوانه ى حركت ماندگار و پايدار خواهد بود؛ ما اين را مى خواهيم. من مى گويم در اين قضيه شماها بايد جدى باشيد؛ نبايد مسائل كشور و آينده را به بازيچه گرفت.

حال سئوال اینست که دانشگاه ها و مراکز پژوهشی، انجمن های علمی ، فرهنگستان های علوم و نهاد های برنامه ریزی و تدوین و اجرای راهبرد های کلان علم و پژوهش و فناوری کشور درزمینه عملیاتی نمودن نهضت نرم افزاری و تولید علم در عرصه علوم و فناوری های نوین ذکر شده چه کارهایی صورت داده اند؟"

تردیدی نیست که جهت اجرای چنین برنامه ای ابتدا یک خود باوری عمیق در بین مسئولین و تصمیم گیرندگان کشور کشور ایجاد شود و موضوع جهت محققین و نخبگان و سپس عموم احاد ملت بعنوان یک ضرورت جدی و انکار ناپذیر پذیرفته گردد. به نحوی که مردم انرا مطالبه نمایند. به نظر می رسد حتی در برخی مراکز دانشگاهی و تحصیل کردگان نیز تعریف و برداشت درستی از نهضت نرم افزاری و تولید علم وجود ندارد.

بنابر این موضوع در رسانه ها و نشریات بایبد بطور تفصیل بازشده و بطور مکرر مطرح و در سطوح تخصصی و عام جهت مخاطبین مختلف مطرح و ابعاد مختلف موضوع روشن شود.

ایجاد اطلاق فکر جهت بحث در زمینه عرصه های مختلف این موضوع در علوم و فناوری های نوین در انجمن های علمی ، مراکز اموزشی و پژوهشی، انجام پایان نامه ها و پروژه های تحقیقاتی جهت شناسایی ابعاد جزئی علوم و فناوری های نوینی که ضرورت توجه و بومی کردن انها در کشور وجود دارد جدی است.

ایجاد تغییر بنیادین در عرصه آموزش ، پژوهش و توسعه علمی و فناوری :

یک نکته بسیار مهم و حیاتی در تفاوت بین شرایط حاکم فعلی بر نظام اموزش، تحقیقات و توسعه کشور و اکثر کشورهای در حال توسعه و اسلامی و اهداف مورد نظر در نهضت نرم افزاری و تولید علم اینست که در حال حاضر علاوه بر اینکه اغلب منابع و ماخذ اموزش و تحقیق و توسعه ما در فناوری های نوین ترجمه و کپی برداری و وارداتی است دردناک تر از ان تدریس و گسترش فرهنگ، تفکر و دانش وارداتی است بدون انکه استاد و یا مدرس در تهیه و تنظیم علوم و فنون مورد تدریس یا تحقیق نقش، خلاقیت و یانواوری داشته باشد.

علت این امر احساس فاصله بعیدی است که در زمینه بستر و تحقیقات علوم پایه دسترسی و به ان علوم و فناوری ها در کشورهای پیشرفته صورت گرفته است و محقق دانشگاهی ما احساس می کند در انها نقشی نداشته بنابر این چاره ای جز کپی برداری ، ترجمه و ارائه انها ندارد. در حالی که در کشور و جهان شاهد حضور استعداد های درخشان ایرانیانی هستیم که با ابداعات و ابتکارات خود در ابعاد بین المللی بعنوان نخبگان بزرگ صاحب علم و فناوری می باشند.

بنابر این توجه جدی بر نواوری و ابداع در علوم پایه موثر در فناوری های نوین بسیار اساسی است ودر عین حال توجه به کاربردهای انها و با توجه به رشد و توسعه علمی راهی جز انتخاب راه های میان بر و کوتاه جهت رسیدن به مرزهای دانش و عبور از ان بسیار حیاتی است.

همچنان که در علوم انسانی نظریه پردازی و و گسترش فرهنگ عظیم نطریات و فلسفه اسلامی در ابعاد مختلف نطری و عملی برتر از نظریات مطرح شده توسط نطریه پردازان غربی است و باید در سطح جهانی مطرح گردد در زمینه علوم تجربی نیز باید تلاش گسترده و هماهنگی صورت گیرد تا ابداعات و ابتکارات نو و متحول کنندهای در علوم و فناوری های نوین صورت گرفته و به با بستر سازی رشد و تعالی استعادادها و بهره گیری از نخبگان جمهوری اسلامی ایران به یکی از قطب های علم و فناوری در جهان تبدیل شود.

بنابر این تشکیل کرسی های نظریه پردازی و تحول در فناوری های نوین در انجمن ها ، فرهنگستان ها مراکز اموزشی و پژوهشی ، وزارتخانه ها و سایر نهاد های تصمیم گیری و اجرایی جهت دستیابی به اهداف نهضت ضروری است.

منبع: ITPaper.ir

بخش پشتیبانی آنلاین طراحی سایت شرکت ایده پرداز