قدم اول» آیا مجازی سازی مناسب است؟
موارد زیر در این قدم باید در نظر گرفته شود:
1. سازگاری: آیا حجم کاری می تواند روی یک محیط مجازی شده اجرا شود. آیا بستر های موجود احتمالی توانایی پاسخ گویی به محیط مجازی شده جدید را دارند یا باید زیرساخت های دیگری ایجاد شوند. آیا در اجرای نرم افزار های مورد نیاز برای محیط مجازی شده مشکل سازگار نبودن با مجازی سازی وجود دارد؟
2. پشتیبانی: آیا نرم افزار های مورد نیاز برای محیط مجازی شده پشتیبانی می شوند؟
3. لایسنس: آیا در لایسنس نرم افزار های مورد نظر، مجازی سازی مجاز است؟
4. مزایای تجاری: آیا انجام مجازی سازی توجیه اقتصادی دارد؟ آیا هزینه های نگه داری کاهش می یابد؟ فعالیت های مدیریتی کاهش می یابد؟
قدم دوم» طبقه بندی
با توجه به آنکه Server Virtualization و Desktop Virtualization از لحاظ هزینه پیاده سازی کاملا متفاوت است، با توجه به منابع لازم و نیاز های فضای کاری مجازی شده یکی از این دو نوع انتخاب شوند. برای Server Virtualization به قدم 3 و برای Desktop Virtualization قدم 4 قدم های بعدی هستند.
قدم سوم» مجازی سازی بر پایه سخت افزار یا نرم افزار
در مجازی سازی روی سرور دو راهکار در اختیار داریم:
1. استفاده از hyper-v
2.استفاده از Virtual Server
جدول زیر تفاوت های این دو را معین می کند:
| معیار ها | Windows Server 2008 R2 Hyper-V | Virtual Server 2005 R2 SP1 |
| 32-bit host |
|
|
| 64-bit host |
|
|
| Multiple CPU support for guest OS |
|
|
| Enhanced management tools |
|
|
| Hardware-assisted virtualization |
|
|
| Server software virtualization |
|
|
اگر سرور مورد نظر از مجازی سازی سخت افزاری پشتیبانی نمی کند، (Intern-VT یا AMD-V) مجازی سازی نرم افزاری تنها راهکار است.
قدم چهارم» ارتباط کلاینت ها
کامپیوتر های که همیشه به شبکه متصل هستند تنها می توانند برای Server Virtualization انتخاب شوند. نحوه اتصال کلاینت ها به ماشین مجازی باید در زیرساخت شبکه طراحی شود. اگر لازم است زمانی که کلاینت به شبکه متصل نیست به ماشین مجازی دسترسی داشته باشد، یا ارتباط غیر قابل اعتماد وجود داشته باشد Desktop Virtualization راهکار مناسب تر است. در این صورت قدم 7 قدم بعدی است.
قدم پنجم» تعیین محل
1. مرکزی: به این شکل فضای مجازی شده روی یک سرور قرار دارد و مدیریت آن ساده تر می شود. معمولا راهکار های مرکزی اثر بخش تر هستند.
2. غیر مرکزی: برخی از فضا های مجازی شده نمی توانند به صورت مرکزی پیاده سازی شوند، در این صورت می توانند به صورت توزیع شده روی کامپیوتر های Desktop پیاده سازی شوند. در این صورت قدم 7 قدم بعدی است.
قدم ششم» Desktop یا Session Virtualization
در هر دو حالت فضای مجازی شده به صورت مرکزی و پروتکل RDP اجرا می شود. VDI برای سازمان هایی است که می خواهند کامپیوتر های Desktop به صورت VM (ماشین مجازی) روی یک سرور یا سرور فارم مرکزی باشد. در این راهکار هر کاربر یا Virtual Desktop Pool دارای یک VM معین هستند. Virtual Desktop Pool گروهی از کاربران هستند که به گروهی از VM ها مربوط شده اند. زمانی که استفاده کاربر از یک VM به اتمام رسید، VM به Pool باز می گردد و آماده است تا کاربری دیگر با آن کار کند. با Session Virtualization نرم افزار مستقیما روی Window Server 2008 R2 اجرا می شود. در این حالت در صورت incompatibility باید راهکار دیگری جایگزین شود.
قدم هفتم » Application Virtualization یا Virtualization On Desktop
App-V یک متد برای نصب نرم افزار ها روی محیط مجازی شده فراهم می آورد. پردازش های نرم افزاری روی کامپیوتر کلاینت خواهد بود و لازم است کلایت یک سیستم عامل کامل را دارا باشد. بدیهی است که باید در این روش منابع لازم برای اجرا را نیز کامپیوتر کلاینت دارا باشد. در Virtualization On Desktop با استفاده از Virtual PC یک کامپیوتر مجازی کامل در اختیار کاربر قرار می گیرد. Window XP Mode در Windows 7 از این نوی مجازی سازی استفاده می کند. در این شرایط کامپیوتر کلاینت باید منابع لازم برای اجرای هر دو سیستم عامل به صورت همزمان را در اختیار داشته باشد.
راهکار مدیریتی
پس از آنکه انتخاب کردید کدام تکنولوژی مجازی سازی مناسب است، اکنون تصمیم بگیرید چگونه باید مدیریت شود. مایکروسافت دو راهکار برای مدیریت مجازی سازی ها دارد. VMM و Med-V. برای Windows Server 2008 R2 Hyper-V استفاده از Microsoft System Center Virtual Machine Manager یا VMM بهترین گزینه است. همچنین VMM می تواند روی Virtual Server 2005 SP1 و حتی VMware ESX مدیریت کند. VMM با سایر محصولات System Center یکپارچه می شود و فرآیند های مدیریتی آسان می شود.
Microsoft Enterprise Desktop Virtualization یا Med-V می تواند روی Microsoft Virtual PC 2007 SP1به مدیریت بپردازد.
سناریوی ترکیبی
معمولا برای بهره مندی از تمام قابلیت های مجازی سازی و محدودیت های هر روش، در یک شبکه Enterprise از بیش از یک تکنولوژی مجازی سازی استفاده می شود. آماده سازی زیرساخت های لازم و طراحی دقیق بدون توجه به کامپیوتر میزبان و تخصیص منابع لازم از کامپیوتر میزبان به کامپیوتر مجازی شده باید در اولویت های طراحی باشند.
منبع: itc.itmavara.com
